นโยบายที่มีวงเล็บ

.

.

วันนี้เรามาดูกันว่ารัฐบาลยิ่งลักษณ์ช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตชาวรากหญ้า คนรายได้น้อย หรือคนยากจนอย่างไร?

1) นโยบายเพิ่มสินเชื่อบ้าน – อืมมม นโยบายนี้ดีทีเดียว ทำให้คนรายได้น้อยที่ต้องกู้หนี้ยืมสินมาสร้างบ้านจะได้สร้างกันง่ายขึ้น หลังใหญ่ขึ้น เป็นหนี้กันมากขึ้น อืมมม… กู้กันไป ห้าล้านนี่สร้างกันให้ใหญ่ได้เลย บางคนยังไม่ถึงเวลาต้องมีบ้านก็รีบไปสร้างเพราะกลัวเขายกเลิกนโยบายนี้ไปเสียก่อน เลิกเสียทีทัศนคติที่ต้องขยันอดทนอดออมเก็บหอมรอมริบ ว่าแล้วก็ดูรายชื่อเจ้าของบริษัทรับเหมากันหน่อย อืมมม… น่าสนใจ นายทุนพรรคอะไรวะเนี่ย….

เอาล่ะ เริ่มได้สวย ตอนนี้ใครๆ ก็มีบ้านได้แล้ว… ต่อไปก็หารถสักคัน

2) นโยบาย”รถคันแรก” – นโยบายนี้เหมือนฝันที่เป็นจริงง่ายๆ เรียกว่าทำให้ คนรายได้น้อยเอย บัญฑิตจบใหม่เอย หนุ่มสาวที่ฝันอยากจะมีรถเอย สามารถซื้อรถได้ง่ายขึ้น (นโยบายนี้คือลดหย่อนภาษีเป็นแสนสำหรับคนที่ซื้อรถเป็นคันแรก) ขนาดคนที่ยังไม่อยากมีหรือไม่จำเป็นต้องมีรถยังถูกกระตุ้นให้ไปถอยมาสักคันเลย ไอ้ที่รณรงค์ให้คนหันมาใช้บริการรถสาธารณะ รถไฟฟ้า รถใต้ดิน ความจริงก็ไม่ต้องทำแล้ว เลิกกันไปดีไหม แล้วคราวนี้รถก็จะยิ่งออกมาเต็มเมืองยิ่งกว่าเดิม

เออ… พี่แท๊กซี่ทั้งหลาย พี่ๆ คงรายได้น้อยลงไปบ้างคงไม่ว่ากันนะครับ พรรคของพวกพี่เขาคงมีเหตุผลของเขาน่ะ

3) พูดถึงพี่แท๊กซี่ก็ต้องพูดถึงนโยบายราคาแกีส – นโยบายลอยตัวค่าแก๊สแอลพีจีนี่ก็ใช้ได้ทีเดียว ด้วยเหตุผลว่าเพื่อความเป็นธรรมในตลาด ฟังดูดีมาก เอาเป็นว่ารัฐบาลก็เลยเลิกอุดหนุนมันไปเลย แท็กซี่ทั้งหลายที่อุตส่าห์ไปเปลี่ยนระบบรถให้เป็นแบบเติมแก๊สหวังจะประหยัด งานนี้คงต้องจ๋อยกันไป เห็นทีคงต้องออกมาประท้วงกันแล้ว ไม่ก็เลิกอาชีพขับแท๊กซี่ปิ๊กบ้านกลับไปทำไร่ทำนาดีกว่า

ว่าแต่… ที่นาน่ะมีอยู่หรือเปล่า

4) นโยบายจำนำข้าว – นโยบายนี้ก็ดี๊ดี ทำให้ชาวนาขยันปลูกข้าว เพราะยิ่งปลูกได้ก็ยิ่งเอาไปจำนำได้  ส่วนข้าวคุณภาพดีๆ ก็ไม่ต้องกันปลูกแล้วเพราะใช่เวลานานเกินไป เอาข้าวพันธุ์โง่ๆ ปลูกเร็วขึ้นเร็วดีกว่า หนึ่งปีจะได้ปลูกหลายๆ รอบ จะได้จำนำหลายรอบ ถึงประเทศจะหมดข้าวดีๆ ในตลาดก็เป็นเรื่องที่รัฐบาลคงหาวิธีแก้ไขได้เอง แต่เอ… ความจริงถ้าจะเอาไปจำนำกับรัฐบาลโดยตรงเงื่อนไขเยอะไป เอาไปขายให้โรงสีดีกว่า ราคาถูกกว่าหน่อยแต่ก็ดีกว่าเดิมเยอะแล้ว เดี๋ยวโรงสีเขามีเทคโนโลยีรักษาข้าวดีกว่า เขาเอาไปจำนำกับรัฐบาลต่อเอง  อืมมม… รู้สึกไปๆ มาๆ โรงสีจะผูกขาดตลาดได้หรือเปล่า… ใครหว่าที่เป็นเจ้าของโรงสีเหล่านั้น…

เออ… พี่ๆ จากข้อ 3) กลับมาทำนาตอนนี้ไม่ทันแล้วครับ ที่ดินก็ไม่มี ไปเลี้ยงสัตว์ก็ไม่มีข้าวไปจำนำนะพี่ นโยบายประกันรายได้เกษตรกรน่ะเขาเลิกไปแล้ว พี่ๆ กลับเมืองกรุงไปหางานอื่นทำเหอะ

5) งานอื่น? อ้อ… รัฐบาลนี้เขามีนโยบายค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาทนี่ – ดีๆ ช่วยคนจน ช่วยแรงงาน ประเสริญจริงๆ เอาเป็นว่าสมมติถ้าทำได้จริงขึ้นมา ก็คงช่วยให้แรงงานหลั่งไหลเข้าสู่กรุงมาเหยียบกันตายมากขึ้น (นโยบายนี้จะเริ่มที่กรุงเทพฯ และบางจังหวัดที่ “พร้อม” แล้วเท่านั้น)

.

.

สรุปแล้วที่เขียนไปข้างบนเป็นการเสียดสีขำๆ เท่าที่นึกได้แบบลวกๆ ในตอนที่เขียนนี้ นโยบายมีอีกเป็นร้อยอย่าง และเขาอาจจะมีมาตรการปาฏิหาริย์อะไรที่ทำให้มันออกมาจริงๆ ได้ก็ได้ รอดูกัน แต่สำหรับขณะนี้เท่าที่มองเห็นได้ นโยบายรัฐบาลนี้มีความเป็นประชานิยมสูงมาก มากจนกระทั่งคนจนที่ไม่ทันคารมนักการเมืองก็จะเห็นพ้องไปว่าตัวเองได้รับประโยชน์มากอย่างที่ไม่มีรัฐบาลไหนทำได้ และแน่นอนว่าคงยากที่ประชากรกลุ่มนี้จะเห็นผลร้ายกับตัวเองที่แฝงอยู่ และนี่คือบทสรุปของทั้งคนจนที่อยู่ในเมืองและเกษตรกรชนบทรากหญ้า

– มีบ้านอยู่ มีรถใช้ (หนี้อื้อ ไม่มีปัญญาพอจะสร้างรายได้ไปใช้หนี้ในอนาคต คนได้ประโยชน์ทั้งระยะสั้นและระยะยาวคือนายทุน)

– มีรายได้เป็นตัวเงินมากขึ้น คือได้จับเงินเป็นตัวเลขที่มากขึ้น (ราคาสินค้าเพิ่มขึ้นตาม แนวโน้มการปลดคนงานมากขึ้น สรุปแล้วคุณภาพชีวิตเท่าเดิมหรือแย่ลงเพราะไม่มั่นคง อย่างไรเสียเกมลักษณะนี้ผู้ประกอบการไม่มีวันเสียประโยชน์อยู่แล้ว)

– ชาวนาเร่งปลูกข้าว ได้เงินไปเยอะกว่าเดิม (เป็นแค่ช่วงแรก เมื่อโรงสีผูกขาดตลาดเมื่อไหร่ก็จบ เมื่อข้าวห่วยจนไปแข่งขันนอกประเทศไม่ได้ก็จบ เมื่อข้าวล้นตลาดเมื่อไหร่ก็จบ คนได้ประโยชน์ทั้งระยะสั้นและระยะยาวคือเจ้าของโรงสี หรือพ่อค้าข้าวรายใหญ่)

– ประกันระดับราคาน้ำมัน ทำให้น้ำมันไม่แพงมากไป เข้าใจว่าจะไ่ม่ให้เกิน 35 บาท (แต่ดันลอยค่าแก็สจนราคาเกือบจะมาเท่าน้ำมัน ซึ่งแก๊สนั้นปกติมีแต่คนจนที่เป็นลูกค้าหลักอยู่แล้ว ไอ้ที่ประกันราคานั่น สุดท้ายช่วยคนรวยกว่าที่ขับรถน้ำมันเบนซินต่างหาก)

– จบปริญญาตรีได้เงินเดือนตั้งหมื่นห้ากระตุ้นให้คนเรียนต่อจนจบปริญญาตรี (แต่กว่าจะถึงตอนนั้นเงินเฟ้อไปไหนแล้วไม่รู้ เงินหมื่นห้าในอีกสักห้าปีอาจเท่ากับเจ็ดแปดพันในวันนี้เท่านั้นเอง แถมคนจะว่างงานมากขึ้นเพราะผู้ประกอบการจ้างไม่ไหว หันไปใช้เครื่องจักร ไม่ก็ย้ายไปประเทศอื่นไปเลย) (เออ อีกอย่าง ความจริงแล้วคนยากจนส่วนใหญ่มีวุฒิสายอาชีวะนะครับ แต่กลับไม่ถูกเหลียวแลเลย)

– ระบบประกันสุขภาพให้คนจนเข้าถึงฟรี (เอาเข้าจริงจะอาการหนักกว่าตอนนโยบายสามสิบบาทเสียอีก เพราะรัฐบาลมีปัญหาให้เงินสนับสนุนโรงพยาบาลไม่พอ โรงพยาบาลก็จะทำอะไรไม่ได้นอกจากแบ่งชั้นวรรณะการให้บริการที่รุนแรงขึ้นไปอีก)

เห็นไหม… นโยบายต่างๆ ที่ยกมานั้น คนจนและรากหญ้าฟังแล้วเฮทั้งนั้น แบบนี้เลือกตั้งร้อยครั้งชนะร้อยครั้งนั่นแหละ

.

.

One thought on “นโยบายที่มีวงเล็บ

  1. เฮ้อ แล้วท่านนัทมีความเห็นเรื่องวิธีแก้ปัญหาจหล่านี้อย่างไรคะ ตอนนี้คิดได้อย่างเด์ยวคือ ต้องถอนรากถอนโคน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s